Uitgave Boek: "Strootjes in het zand" Tanzania, Kerst, Armoede, VN-Millennium doelen

Persbericht

Stichting ATD Vierde Wereld-Nederland 

Perscontact: Niek Tweehuijsen    [email protected]

Regentesseplein 13,  2562 EV  Den Haag

070-3615787  06 - 16767671

Uitgave boek: “Strootjes in het zand”

Auteurs: Niek Tweehuijsen en Jean-Michel Defromont

www.strootjes.com

Nu de VN - millennium doelen worden geëvalueerd, is de conclusie van dit boek interessant: Het bestrijden van extreme armoede en het streven naar duurzame ontwikkeling is een illusie als de kennis en de ervaring van mensen die zelf in armoede leven niet wordt benut. Het boek “Strootjes in het zand” gaat in op de keiharde werkelijkheid van jongeren die werken, leven en overleven op de vismarkt in Dar es Salaam in Tanzania.

De verteller en auteur, Niek Tweehuijsen, merkt met veel vallen en opstaan dat hij de problemen van de mensen die op zijn weg komen niet aankan. Hij had eerder een sabbatjaar genomen om naar Tanzania af te reizen en daar Patricia te zoeken. Zij had als jonge vrouw in zijn ouderlijk huis gewoond om de opleiding tot verpleegster te volgen. Zijn zoektocht begint in het onvoorstelbare Hotel Zanzibar, waar avonturiers, bedelaars, kruidendoctoren en prostituees zijn huisgenoten zijn.

Zijn organisatie, welke wereldwijd armoede bestrijdt, vraagt hem terug te gaan naar Tanzania. Hij gaat wonen in Mwananyamala, een arme wijk die nooit slaapt, en zoekt zijn oude vrienden van de vismarkt weer op, die zijn eerste teamgenoten worden. Hij blijft acht jaar in het land en ontdekt dat er juist dankzij de kracht en energie van de meest geminachte mensen grote veranderingen in gang kunnen worden gezet.

Niek Tweehuijsen, bouwkundig tekenaar, is sinds 1977 volontair van de Internationale beweging ATD Vierde Wereld. Buiten Europa werkte hij in de Amerika’s, Azië en Afrika in allerlei functies.
rnHij woonde acht jaar in Tanzania. Tegenwoordig is hij verantwoordelijk voor de Vierde Wereld beweging in Nederland.

Jean-Michel Defromont, co-auteur, zegt door de Vierde Wereld Beweging tot schrijven te zijn gekomen. Vanaf 1974 heeft hij als volontair gewerkt met mensen die het leven delen met hen die op het randje lopen van wat menselijkerwijs nog leefbaar is.

Kerstavond op de vismarkt

Eindelijk zie ik een paar zandhopen in het donker, dan al gauw een stuk of tien, en inderdaad, naast elk heuveltje een kuil, als een graf dat wacht op zijn bewoner, een hele begraafplaats die is voorbereid vlakbij de golven. Het schokt me, maar ik begrijp de bedoeling niet. Mijn onwetendheid verbaast Doula, die zegt:
rn'We gaan onszelf daar begraven.'
rn'Wat! Wie zijn die wij?'
rn'Sommigen houden de wacht. Zodra ze de lampen zien van de smerissen, fluiten ze. Dan rennen we allemaal naar een kuil, we bedekken ons met zand en ineens is er niemand meer.'
rn'Maar hoe haal je dan adem?'
rnDan zegt hij, alsof het vanzelfsprekend is:
rn'Door een strootje!"